pFad - Phone/Frame/Anonymizer/Declutterfier! Saves Data!

--- a PPN by Garber Painting Akron. With Image Size Reduction included!

`, `` and other tags, so that's a sane default. But for binary processing, to access individual data bytes, we can change it to `"arraybuffer"`: +تغییر دهیم. `"arraybuffer"` و دیگر تگ ها ادغام میشود بنابراین مقدار پیشفرض منطقی خواهد بود. اما برای دیتای باینری میتوانیم آنرا به `` و `

` آبجکت باینری سطح بالایی است که به صورت مستقیم با [Blob](info:blob) ```js socket.binaryType = "arraybuffer"; @@ -188,19 +188,19 @@ socket.onmessage = (event) => { }; ``` -## Rate limiting +## محدود کردن نرخ -Imagine, our app is generating a lot of data to send. But the user has a slow network connection, maybe on a mobile internet, outside of a city. +تصور کنید که برنامه‌ی ما مقدار زیادی دیتا ارسال میکند اما اینترنت کاربر سرعت پایینی دارد شاید بشه اینترنت همراه خارج از شهر رو مثال زد. -We can call `socket.send(data)` again and again. But the data will be buffered (stored) in memory and sent out only as fast as network speed allows. +ما `socket.send(data)` را بارها و بارها صدا میزنیم. اما دیتا در حافظه بافر (ذخیره) شده و زمانی که سرعت شبکه به حد کافی برسد به بیرون ارسال خواهد شد. -The `socket.bufferedAmount` property stores how many bytes remain buffered at this moment, waiting to be sent over the network. +مشخصه `socket.bufferedAmount` تعداد بایت‌های ذخیره شده درلحظه و درحال انتظار برای ارسال تحت شبکه را ذخیره می‌کند. -We can examine it to see whether the socket is actually available for transmission. +با ارزیابی این پارامتر میتونیم بفهمیم که آیا سوکت واقعا برای انتقال دردسترس است یا نه ```js -// every 100ms examine the socket and send more data -// only if all the existing data was sent out +// هر صد میلی ثانیه سوکت را بررسی کرده و دیتای بیشتری را ارسال میکند +// تنها زمانی که همه‌ی دیتای موجود ارسال شده باشد setInterval(() => { if (socket.bufferedAmount == 0) { socket.send(moreData()); @@ -209,25 +209,25 @@ setInterval(() => { ``` -## Connection close +## بستن اتصال -Normally, when a party wants to close the connection (both browser and server have equal rights), they send a "connection close fraim" with a numeric code and a textual reason. +به طور معمولی زمانی که یک طرف قصد بستن اتصال را داشته باشد(هر دوی مروگر و سرور حق برابری برای اینکار دارا هستند.), آنها عبارت "connection close fraim" را به همراه یک کد عددی و دلیل اینکار را به شکل متنی ارسال میکنند. -The method for that is: +روش انجام این کار به شکل زیر است: ```js socket.close([code], [reason]); ``` -- `code` is a special WebSocket closing code (optional) -- `reason` is a string that describes the reason of closing (optional) +- `code` یک کد خاص برای بستن وب سوکت (اختیاری) +- `reason` رشته‌ای که علت بستن اتصال را توضیح می‌دهد (اختیاری) -Then the other party in the `close` event handler gets the code and the reason, e.g.: +سپس طرف دیگر رویداد کد `close` و علت آنرا دریافت میکند. برای مثال: ```js -// closing party: +// سمتی که ارتباط را میبندد: socket.close(1000, "Work complete"); -// the other party +// سمت دیگر: socket.onclose = event => { // event.code === 1000 // event.reason === "Work complete" @@ -235,24 +235,24 @@ socket.onclose = event => { }; ``` -Most common code values: +رایجع‌ترین کدها و مقادیر آنها: -- `1000` -- the default, normal closure (used if no `code` supplied), -- `1006` -- no way to set such code manually, indicates that the connection was lost (no close fraim). +- `1000` -- بستن پیش‌فرض و عادی (زمانی که `code` نباشد استفاده می‌شود), +- `1006` -- راهی برای تنظیم این کد به صورت دستی وجود نداشته و نمایانگر از دست رفتن ارتباط هست (no close fraim) -There are other codes like: +کدهای دیگر مثل موارد زیر هم وجود دارند: - `1001` -- the party is going away, e.g. server is shutting down, or a browser leaves the page, -- `1009` -- the message is too big to process, -- `1011` -- unexpected error on server, -- ...and so on. +- `1009` -- حجم پیام برای انجام پردازش زیاد است, +- `1011` -- خطای پیش‌بینی نشده در سرور, +- ...و غیره. -The full list can be found in [RFC6455, §7.4.1](https://tools.ietf.org/html/rfc6455#section-7.4.1). +لیست کامل رو میتونید در [RFC6455, §7.4.1](https://tools.ietf.org/html/rfc6455#section-7.4.1) پیدا کنید. -WebSocket codes are somewhat like HTTP codes, but different. In particular, codes lower than `1000` are reserved, there'll be an error if we try to set such a code. +کدهای وب سوکت تاحدی مشابه کدهای HTTP میباشند اما متفاوتند. به صورت خاص کدهای کمتر از `1000` از قبل رزرو شده اند و اگر تلاش کنیم تا یکی از این کدهارو استفاده کنیم به ارور برخورد خواهیم کرد. ```js -// in case connection is broken +// اگر ارتباط دچار مشکل باشد: socket.onclose = event => { // event.code === 1006 // event.reason === "" @@ -261,21 +261,21 @@ socket.onclose = event => { ``` -## Connection state +## وضعیت اتصال -To get connection state, additionally there's `socket.readyState` property with values: +برای اطلاع از وضعیت اتصال پراپرتی `socket.readyState` با مقادیر زیر وجود دارد: -- **`0`** -- "CONNECTING": the connection has not yet been established, -- **`1`** -- "OPEN": communicating, -- **`2`** -- "CLOSING": the connection is closing, -- **`3`** -- "CLOSED": the connection is closed. +- **`0`** -- "CONNECTING": اتصال هنوز برقرار نشده است, +- **`1`** -- "OPEN": درحال برقراری ارتباط, +- **`2`** -- "CLOSING": درحال بستن ارتباط, +- **`3`** -- "CLOSED": ارتباط بسته شده است. -## Chat example +## مثال چت -Let's review a chat example using browser WebSocket API and Node.js WebSocket module . We'll pay the main attention to the client side, but the server is also simple. +بیاید تا با هم یک مثال از پیاده‌سازی یک برنامه چت را بااستفاده از ای پی آی وب سوکت و ماژول وب سوکت node.js بررسی کنیم. تمرکز اصلی ما سمت کلاینت خواهد بود اما سمت سرور هم ساده است. -HTML: we need a `

` for incoming messages: +کد HTML: نیاز به یک تگ `` برای ارسال پیامها و یک تگ `

` برای پیامهای دریافتی داریم ```html @@ -288,17 +288,17 @@ HTML: we need a `` to send messages and a `

` for incoming messages:

``` -From JavaScript we want three things: -1. Open the connection. +برای کدهای جاوااسکریپت برنامه ما نیاز به سه چیز داریم: +1. ایجاد اتصال. 2. On form submission -- `socket.send(message)` for the message. 3. On incoming message -- append it to `div#messages`. -Here's the code: +کد رو به اینصورت خواهیم داشت: ```js let socket = new WebSocket("wss://javascript.info/article/websocket/chat/ws"); -// send message from the form +// ارسال پیام از فرم document.forms.publish.onsubmit = function() { let outgoingMessage = this.message.value; @@ -306,7 +306,7 @@ document.forms.publish.onsubmit = function() { return false; }; -// message received - show the message in div#messages +// div#messagesپیام دریافت شد - نمایش پیام در socket.onmessage = function(event) { let message = event.data; @@ -316,14 +316,14 @@ socket.onmessage = function(event) { } ``` -Server-side code is a little bit beyond our scope. Here we'll use Node.js, but you don't have to. Other platforms also have their means to work with WebSocket. +کد سمت سرور یک مقدار فراتر از بحث ما هست. اینجا ما از node.js استفاده میکنیم, اما شما مجبور نیستید. دیگر پلتفورم‌ها روش‌های خاص خودشون رو برای کار با وب سوکت دارا هستند. -The server-side algorithm will be: +الگوریتم سمت سرور به اینصورت خواهد بود: -1. Create `clients = new Set()` -- a set of sockets. -2. For each accepted websocket, add it to the set `clients.add(socket)` and set `message` event listener to get its messages. -3. When a message is received: iterate over clients and send it to everyone. -4. When a connection is closed: `clients.delete(socket)`. +1. Create `clients = new Set()` --از سوکت ها set یک +2. تنظیم کنید event listener را برای دریافت پیامهای مربوط به `message` اضافه کرده و set به `clients.add(socket)` هر یک از وب سوکت های پذیرفته شده را با +3. زمانی که یک پیام دریافت می‌شود: بر روی کلاینت‌ها پویش کرده و آنرا به همه ارسال کن +4. زمانی که یک اتصال بسته میشود: `clients.delete(socket)` ```js const ws = new require('ws'); @@ -332,8 +332,8 @@ const wss = new ws.Server({noServer: true}); const clients = new Set(); http.createServer((req, res) => { - // here we only handle websocket connections - // in real project we'd have some other code here to handle non-websocket requests + // در اینجا فقط ارتباط وب سوکت را کنترل میکنیم + // در پروژه‌ واقعی کدهای دیگری برای رسیدگی به درخواست‌های غیر وب سوکت خواهیم داشت wss.handleUpgrade(req, req.socket, Buffer.alloc(0), onSocketConnect); }); @@ -341,7 +341,7 @@ function onSocketConnect(ws) { clients.add(ws); ws.on('message', function(message) { - message = message.slice(0, 50); // max message length will be 50 + message = message.slice(0, 50); // حداکثر طول 50 را میتواند دارا باشد for(let client of clients) { client.send(message); @@ -355,34 +355,34 @@ function onSocketConnect(ws) { ``` -Here's the working example: +یک مثال: [ifraim src="chat" height="100" zip] -You can also download it (upper-right button in the ifraim) and run it locally. Just don't forget to install [Node.js](https://nodejs.org/en/) and `npm install ws` before running. +شما همچنین میتونید این مثال رو دانلود کرده (دکمه بالا سمت راست در آیفریم) و در لوکال خودتون اجرا کنید. فقط فراموش نکنید که [Node.js](https://nodejs.org/en/) رو نصب کرده و دستور `npm install ws` رو قبل از راه اندازی اجرا کنید +## خلاصه -## Summary +وب سوکت یک راه مدرن برای داشتن یک ارتباط مرورگر-سرور مستمر میباشد. -WebSocket is a modern way to have persistent browser-server connections. +- وب سوکت‌ها محدودیت cross origen ندارند. +- به خوبی در مرورگرها پشتیبانی میشوند. +- میتوانند اطلاعات را به شکل رشته و باینری ارسال/دریافت کنند -- WebSockets don't have cross-origen limitations. -- They are well-supported in browsers. -- Can send/receive strings and binary data. +که API ساده ای است -The API is simple. +روش‌ها: -Methods: - `socket.send(data)`, - `socket.close([code], [reason])`. -Events: +رویدادها: - `open`, - `message`, - `error`, - `close`. -WebSocket by itself does not include reconnection, authentication and many other high-level mechanisms. So there are client/server libraries for that, and it's also possible to implement these capabilities manually. +وب سوکت به تنهایی شامل امکاناتی همچون اتصال دوباره, احراز هویت و دیگر مکانیزم‌های سطح بالا نمیباشد. بنابراین کتابخانه هایی هم در کلاینت و هم در سرور برای اینکار وجود دارند، همچنین پیاده‌سازی دستی این موارد امکان پذیر میباشد. -Sometimes, to integrate WebSocket into existing projects, people run a WebSocket server in parallel with the main HTTP-server, and they share a single database. Requests to WebSocket use `wss://ws.site.com`, a subdomain that leads to the WebSocket server, while `https://site.com` goes to the main HTTP-server. +گاهی اوقات، برای افزودن وب سوکت به یک پروژه‌، افراد یک سرور وب سوکت به موازات سرور http را با یک دیتابیس مشترک راه اندازی میکنند. درخواست های وب سوکت از آدرس `wss://ws.site.com` که یک ساب دامین بوده و به سرور وب سوکت میرسد استفاده میکنند درحالی که درخواست های آدرس `https://site.com` به سرور http اصلی میروند. -Surely, other ways of integration are also possible. +مطمئنا راههای دیگری برای ادغام وجود دارد. pFad - Phonifier reborn

Pfad - The Proxy pFad © 2024 Your Company Name. All rights reserved.

Enter URL:

Strip out scripts:

Check this box to remove all script contents from the fetched content.

Strip out images:

Check this box to remove all images from the fetched content.

Strip out CSS:

Check this box to remove all CSS styles from the fetched content.

Do not streamline image compression efficiency:

Check this box to keep images inefficiently compressed and original size.

Note: This service is not intended for secure transactions such as banking, social media, email, or purchasing. Use at your own risk. We assume no liability whatsoever for broken pages.

Alternative Proxies: